Skargi sąsiadów na hałas najczęściej dotyczą dźwięków uderzeniowych, czyli kroków, przesuwania krzeseł i stukania, oraz mowy i muzyki przenikającej przez ściany. Zanim zaczniesz remontować, sprawdź, gdzie faktycznie ucieka dźwięk. W większości bloków najsłabszym ogniwem są stropy i ściany działowe, a nie same meble. Ustawienie ich z głową potrafi zdziałać więcej niż wymiana podłogi. Kluczowe jest rozbicie fali dźwiękowej i odcięcie drogi jej przenoszenia.

Zacznij od podłogi. Podłoga pływająca na wełnie mineralnej i filcu to podstawa, ale sama w sobie nie wystarczy, jeśli meble stoją na sztywno. Krzesła i stoły wyposaż w filcowe podkładki, a ciężkie szafy odsuń od ścian o kilka centymetrów. Pustka między meblem a ścianą działa jak pudło rezonansowe. Dobrym rozwiązaniem są też dywany o gęstym splocie, które tłumią kroki i pogłos. Jeśli chcesz iść dalej bez remontu, sprawdź akustykę w mieszkaniu i gotowe rozwiązania na ściany oraz sufity.

Panele akustyczne montuj na ścianach, które graniczą z sąsiadami, oraz na suficie, jeśli to piętro niżej. Najlepiej działają panele z wełny o gęstości powyżej 40 kg/m³, grubości minimum 5 cm, montowane na dystansie od ściany. Pustka powietrzna za panelem zwiększa pochłanianie niskich częstotliwości, które najbardziej irytują sąsiadów. Nie oklejaj nimi całego pokoju. Wystarczy 30–40% powierzchni ściany, aby zauważalnie zmniejszyć pogłos i przenikanie dźwięku. Panele ustaw naprzeciwko siebie na przeciwległych ścianach, a nie tylko w jednym rogu.

Meble miękkie, zasłony z grubej tkaniny i półki z książkami pełnią rolę naturalnych pochłaniaczy. Ustaw je w newralgicznych punktach: przy drzwiach, na ścianie wspólnej z sąsiadem i w narożnikach. Unikaj pustych przestrzeni między szafą a ścianą oraz stawiania telewizora i sprzętu audio bezpośrednio przy ścianie granicznej. Głośniki odsuń od ściany o co najmniej 20 cm i postaw na podkładkach antywibracyjnych. To drobiazgi, ale w połączeniu z panelami potrafią wyciszyć mieszkanie na tyle, że sąsiedzi przestaną pukać w kaloryfer.