Planowanie instalacji elektrycznej przed remontem to jedna z tych decyzji, których później nie da się łatwo cofnąć. Kucie ścian po położeniu płytek czy paneli oznacza dodatkowe koszty i bałagan. Dlatego liczbę gniazd i punktów warto ustalić na etapie projektu, zanim ekipa wejdzie na budowę. Poniżej konkretne wyliczenia dla trzech pomieszczeń, które sprawdzają się w większości mieszkań.

W kuchni liczy się przede wszystkim blat roboczy. Przyjmuje się minimum cztery gniazda nad blatem, rozstawione tak, żeby żadne nie wypadało bezpośrednio za zlewem ani za płytą indukcyjną. Osobne obwody potrzebują: piekarnik, płyta, zmywarka, lodówka i mikrofalówka – każde z własnym punktem, najlepiej na wysokości 30–40 cm nad podłogą, ukryte w szafkach. Okap, oświetlenie podszafkowe i ewentualny ekspres do kawy to kolejne dwa–trzy punkty. Zanim zamówisz materiały, przejrzyj praktyczne wskazówki zebrane na trolek90.pl, gdzie rozpisano typowe błędy przy rozmieszczaniu osprzętu. Łącznie w typowej kuchni wychodzi od ośmiu do dwunastu gniazd plus osobne zasilania dla sprzętu wbudowanego.

W łazience przepisy narzucają strefy ochronne, więc liczba punktów jest mniejsza, ale każdy wymaga odpowiedniego IP. Przy umywalce planuje się dwa gniazda – jedno na suszarkę, drugie na ładowarkę lub golarkę, oba minimum 60 cm od krawędzi wanny czy brodzika. Pralka i suszarka potrzebują osobnych obwodów z zabezpieczeniem różnicowoprądowym. Dochodzi oświetlenie lustra, wentylator i ewentualne ogrzewanie podłogowe. Realistycznie: cztery do sześciu punktów.

Sypialnia bywa niedoszacowana. Po dwie szuflady po każdej stronie łóżka to standard, do tego gniazdo przy biurku lub toaletce, jedno przy szafie na odkurzacz i jedno wolne na wypadek zmiany ustawienia mebli. Osobny obwód dla klimatyzacji, jeśli jest planowana. Razem sześć do ośmiu gniazd. Warto dodać wypust na lampę sufitową i sterowanie światłem przy łóżku – to dwa dodatkowe punkty, które podnoszą komfort codziennego użytkowania.